Een liefde die héél lang terug gaat…

Mijn leven lang ben ik het al gewend om belachelijk te worden gemaakt wanneer ik vertel dat ik fan ben van Bon Jovi. De laatste jaren ben ik trouwens minder dan fan dan vroeger hoor, ik hou van hun muziek uit de jaren 80 en 90. Wat ze daarna hebben gemaakt kon me niet meer zo boeien en is grotendeels aan me voorbij gegaan. Maar tjee, wat kwam er een commentaar op deze band als ik mijn liefde voor ze uitsprak. Er werden opmerkingen gemaakt als ‘die wijvenband’ of ‘sentimentele neprock’, of er werd over-the-top-meegeblèrd wanneer er een nummer werd gedraaid. Het maakte heel wat los. En nog soms. Wel opvallend trouwens dat deze geluiden vaak alleen van mannen komen. (Zou het zeer appetijtelijke voorkomen van de heren hier iets mee te maken hebben?)

Ik kom er dus gewoon ronduit, zwart op wit, voor uit; Ik ben fan van Bon Jovi. Of was. Mag je jezelf fan noemen als je een deel fantastisch vindt en een deel –laten we zeggen- wat minder? Hoe dan ook; ik heb ze grijsgedraaid. En ja, het is zeer goed mogelijk dat het begin van mijn fan-zijn te maken heeft met het vóórkomen van de heer Bongiovi himself(ja, zo heet ‘ie echt en daar komt dus ook de bandnaam vandaan). Want toen ik voor het eerst een nummer van hen hoorde, Bed of Roses, was ik 12 jaar en tot over mijn oren verliefd op iemand uit mijn klas. Van wie ik destijds zelfs vond dat hij op Jon leek. Wat hormonen al niet met je kunnen doen, hè. Maar om dan die clip te zien met een zwerm vlinders in mijn buik en de aanblik van onze Jon… Nou, je kon me wegdragen.

Jon Bon Jovi
Nee, ik schaam me er niet voor: Ik hou d’r van! Met borsthaar en al. Al ben ik daarin een van de weinigen geloof ik 😉

 

Met ‘Bed of roses’ is het dus allemaal begonnen. Maar zonder die verliefdheid, en die stoot tienerhormonen, was dat ook gebeurd. Nog steeds word ik erg blij wanneer ik bijvoorbeeld deze hoor. En ook deze zing ik luidkeels mee.

Thuis klinkt nog zeer regelmatig een nummer van Bon Jovi door de boxen. Het helpt mij enorm bij een dipje of om me even wat sneller door de huishoudelijke klusjes heen te worstelen. En het is natuurlijk een onmisbaar onderdeel van de muzikale opvoeding van onze kinderen. Die het ook al gaan waarderen. Uiteraard 😉

Ik wéét dat ik niet de enige ben die een crush had (en ja, nog steeds heeft, ook al is hij inmiddels 93) op onze Jon. Wie behoort ook tot deze fanclub? Misschien dat we dan plaatjes kunnen uitwisselen 😉

 

Jon Bon Jovi at Moab
Zeg nou zelf; geen bijschrift nodig toch?!

 

 

 

Jon-bon-jovi-18645089-393-500

bon
Bon! BON!
Advertenties

4 gedachtes over “Een liefde die héél lang terug gaat…

  1. Hey clau, volgens mij hebben we het er wel es over gehad maar ook ik was groot fan! Concerten bij gewoond in de regen, in de rij voor kaartjes enz. Alleen woonde jii gewoon in de verkeerde hoek v t land denk ik want ik ben er nooit om uitgelachen en was op school enz. Zeker niet de enige fan!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s