Slaap kindje, gaaaaap

Inmiddels zijn wij ruim een maand terug van onze vakantie in Italië. We hebben 2 heerlijke weken gehad waarin we weinig actiefs hebben gedaan. Tenminste, als ik de volgende activiteiten niet meereken; het achterna rennen van onze 2-jarige zoon rondom het zwembad, het achterna rennen van onze zoon op zijn loopfiets vanaf de top van de terrassencamping (daarbij luidkeels tevergeefs stóóóóp! roepend) en het achterna rennen van onze zoon op de andere camping om te voorkomen dat hij met loopfiets en al bij de eendjes in het jachthaventje belandde.

Je kan dus wel stellen dat we redelijk in beweging zijn geweest. Je zou denken dat we na zo’n dag heerlijk konden bijkomen en samen een spelletje doen, of een goed boek lezen. Maar onze zoon besloot op deze vakantie dat hij ’s avonds niet meer in zijn campingbedje wilde slapen. En überhaupt was hij niet meer van plan om nog alleen te slapen. Ik denk dat de schaduwen op het tentdoek hier debet aan waren. Maar ook een nachtelijke ontmoeting met een hagedisje droeg niet bij aan zijn gevoel van veiligheid. Dus aangezien wij heel goed begrijpen dat de gemiddelde campinggast niet per definitie blij wordt van een huilende peuter om negen uur ‘s avonds, werden de eenpersoonsbedden tegen elkaar aan gezet zodat hij lekker dicht bij zuslief kon slapen. Dit zorgde natuurlijk wel voor flink wat gekeet. En wanneer ze zich dan uiteindelijk allebei overgaven aan de slaap, hingen bij ons de oogleden op de knieën.

Weer thuis, een dikke maand later, is alles weer in het oude vertrouwde ritme. Behalve dan de nieuwe slaapgewoonten van zoonlief; die zijn in stand gehouden. Hij heeft gemerkt hoe fijn het is om lekker samen te slapen en wil nu niet meer alleen in zijn eigen bedje blijven. Dit leidt er toe dat meneertje te pas en te onpas zijn ledikant uitklimt. En wij leggen hem vervolgens weer terug. En dit gaat Heel. Lang. Door. Want onze zoon is een volhouder. En dat is op zich natuurlijk een hele goede eigenschap. Op zich.

Alle smoesjes passeren de revue. Papa of mama moet naast hem slapen. Nog een kusje geven. Nog een knuffel. Een handje geven totdat hij slaapt. Waarbij we onszelf in de meest onmogelijke posities manoeuvreren om er tussen de spijlen door bij te kunnen. We doen het allemaal. En soms helpt het. Of we dénken dat het helpt, totdat we voor de zekerheid even besluiten te gaan kijken en hij prinsheerlijk op zolder met zijn trein blijkt te spelen. Maar vaak helpt het dus niet. Want zodra het lijkt alsof hij slaapt, ik een stiekeme vreugdekreet onderdruk, op mijn áller- áller- állerzachtst de kamer uit sluip, is het knakken van een enkel al voldoende om zoonlief weer rechtop in bed te krijgen.

Het is dus een vrij ingewikkelde opgave geworden om onze zoon ‘s avonds in slaap te laten vallen. Maar hij vindt het ook erg gezellig om rond 3 uur ’s nachts met ál zijn knuffels in zijn armen naast ons bed te komen staan. Slaapdronken als we waren (en uit gemakzucht) hebben we daar soms aan toegegeven. En daarom zitten we nu op de blaren. Momenteel staan we voor een behoorlijke uitdaging; namelijk om onze zoon weer de hele nacht in zijn eigen bed te laten slapen. We zijn al gestart met beloningsstickers en een hele consequente aanpak. Bovendien krijgt hij over een paar weken een groter bed, wellicht helpt dat ook. Maar anders zullen we toch terug moeten naar Italië, vrees ik. Want ik geloof in het aanpakken van het probleem. Dáár waar het begonnen is.

 

Herkenbaar? Wat werkte bij jou? Ik hoor het heel graag!

Advertenties

5 gedachtes over “Slaap kindje, gaaaaap

  1. Gelukkig herken ik het niet maar je hebt groot gelijk: aanpakken bij de wortel dus : Italië. Heel veel sterkte en bedenk: alles is tijdelijk, dit gaat een keer over. Dikke knuffel .

    Like

  2. Hahaha doorzetten en volhouden tot je erbij neervalt
    Peuterpower kan zeer hardnekkig zijn…
    En ach…mochten jullie dan toch terug naar italie gaan, wij willen wel als invalkracht terugstuurinbedstoppenpeutermanipulatieactiesnegerend Team mee hoor!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s